EUROPEJSKI SYSTEM OPISU KSZTAŁCENIA JĘZYKOWEGO

Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie ( Common European Framework of Reference for Languages: learning, teaching, assessment ) to opublikowany w 2001 roku przez Radę Europy dokument regulujący kwestie związane z nauczaniem języków.

System CEF w sposób jednolity i klarowny przedstawia wytyczne co do kształcenia językowego i opisuje sześć poziomów zaawansowania: A1, A2, B1, B2, C1, C2.

CEF odnosi się jednakowo do wszystkich języków europejskich, proponuje szczegółowy opis umiejętności mówienia, czytania, pisania i rozumienia ze słuchu na każdym z sześciu poziomów i rozwiązuje raz na zawsze wątpliwości związane z ocenianiem wiedzy językowej.

Wielką zaletą CEF jest pozytywne i konstruktywne podejście do nauczania polegające na skupieniu się na tym, co student już umie, a także podział kompetencji językowej na poszczególne umiejętności. Przykładowo, możemy znajdować się na poziomie A2 jeżeli chodzi o mówienie i na poziomie B2 jeżeli chodzi o czytanie czy rozumienie ze słuchu.

CEF daje każdemu uczącemu się możliwość samodzielnej oceny posiadanej wiedzy, bez względu na to gdzie, w jakim ośrodku i jakiego języka się uczy.

Należy pamiętać, że oznaczenia od A1 do C2 wskazują docelowy poziom wiedzy językowej, jaką słuchacz powinien osiągnąć spełniwszy wszystkie związane z uczestnictwem w kursie wymagania: regularne uczęszczanie na zajęcia i aktywny w nich udział, zaliczenie testów, praca własna.

Zastosowanie się do wytycznych CEF jest nieodzowne przy tworzeniu nowoczesnych programów nauczania i prowadzeniu szkoleń językowych spełniających standardy Unii Europejskiej.

Poniżej przedstawiamy tabelę w sposób ogólny opisującą kompetencję językową właściwą dla każdego

 

POZIOM PODSTAWOWY

A1

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie i potrafi stosować potoczne wyrażenia i bardzo proste wypowiedzi dotyczące konkretnych potrzeb życia codziennego. Potrafi formułować pytania i odpowiedzi z zakresu życia prywatnego, dotyczące np.: miejsca, w którym mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada oraz odpowiadać na tego typu pytania. Potrafi przedstawiać siebie i innych. Potrafi prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy.

 

A2

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie wypowiedzi i często używane wyrażenia w zakresie tematów związanych z życiem codziennym (są to na przykład: bardzo podstawowe informacje dotyczące osoby rozmówcy i jego rodziny, zakupów, otoczenia, pracy). Potrafi porozumiewać się w rutynowych, prostych sytuacjach komunikacyjnych, wymagających jedynie bezpośredniej wymiany zdań na tematy znane i typowe. Potrafi w prosty sposób opisywać swoje pochodzenie i otoczenie, w którym żyje, a także poruszać sprawy związane z najważniejszymi potrzebami życia codziennego.

POZIOM SAMODZIELNOŚCI

B1

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą się zdarzyć w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.

 

B2

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w złożonych tekstach na tematy konkretne i abstrakcyjne, łącznie z rozumieniem dyskusji specjalistycznej dotyczącej własnej tematyki zawodowej. Potrafi porozumiewać się na tyle płynnie i spontanicznie, by prowadzić normalną rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka, nie powodując przy tym napięcia u którejkolwiek ze stron. Potrafi – w szerokim zakresie tematów – formułować przejrzyste i szczegółowe wypowiedzi ustne i pisemne, a także wyjaśniać swoje stanowisko w sprawach będących przedmiotem dyskusji, rozważając wady i zalety różnych rozwiązań.

POZIOM BIEGŁOŚCI

C1

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie szeroki zakres trudnych, dłuższych tekstów, dostrzegając także znaczenia ukryte, wyrażone pośrednio. Potrafi się wypowiadać płynnie, spontanicznie, nie zastanawiając się zbytnio nad doborem słów. Skutecznie i swobodnie potrafi posługiwać się językiem w kontaktach towarzyskich i społecznych, edukacyjnych bądź zawodowych. Potrafi formułować, jasne, dobrze zbudowane, szczegółowe, dotyczące złożonych problemów wypowiedzi ustne lub pisemne, sprawnie i właściwie posługując się regułami organizacji wypowiedzi.

 

C2

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie może z łatwością zrozumieć praktycznie wszystko, co usłyszy lub przeczyta. Potrafi streszczać informacje z innych źródeł, pisanych lub mówionych w sposób spójny odtwarzając zawarte w nich tezy i wyjaśnienia. Potrafi wyrażać swoje myśli płynnie, spontanicznie i precyzyjnie, subtelnie różnicując odcienie znaczeniowe nawet w bardziej złożonych wypowiedziach.